To nie jest opowieść prowadzona od sceny do sceny, lecz przede wszystkim przeżycie, intensywne zanurzenie w świecie emocji, rytmu i energii obecnych w szekspirowskim dramacie. Z „Króla Leara” wyłoniono kluczowe sceny, które stały się punktem wyjścia do budowania kolejnych muzycznych i scenicznych form, swoistych dramatycznych poematów, gdzie słowo, ruch i dźwięk przenikają się bez wyraźnych granic. To moment, który pozostanie w Tobie na długo po zakończeniu spektaklu. Estetyka i emocja stają się tu kluczem narracyjnym, a teatr odbiera się całym ciałem – poprzez słuch, napięcie, rytm i fizyczną obecność dźwięku, nie tylko intelektualną analizę.

To teatr, który działa bezpośrednio na ciało, emocje i pamięć. Coś, co wytrąca z rutyny i zostaje po wszystkim, kiedy scena już milknie. Jak pisze Teatr: „Z tak gorącym ładunkiem uczuć rozpaczy, bólu, nadziei i wiary w zbawienną rolę miłości nie spotkamy się w teatrze.

Dlaczego warto to zobaczyć?

• Estetyka stanie się językiem, a Ty przestaniesz być tylko obserwatorem – wejdziesz w środek zdarzenia. Krytycy opisują to jako moment, w którym „emocje występują z brzegów i zalewają pola ekspresji mówionego języka”.
• To teatr, który zostaje w ciele, zatrzyma każdego widza w bezruchu jeszcze długo po finale. Niektórzy mówią o doświadczeniu granicznym czymś, co dotyka warstw pierwotnych i trudnych do nazwania.
• To istna awangarda oparta na polifonii, rytmie i precyzji aktorskie, która przesuwa granice tego, czym jest teatr.
• To wydarzenie rzadkie, tylko dwa terminy, w dwóch miastach. Nie wraca w tej samej formie. Wybór jest prosty: zobaczyć teraz albo nie zobaczyć wcale. W świecie przewidywalnych propozycji to jedna z tych realizacji, które nie pozwalają zostać obojętnym. Intensywne, fizyczne, trudne do zapomnienia.

Obsada: Alicja Bral, Grzegorz Bral, Mikołaj Bonkowski, Sebastian Mach, Agata Flondro, Dominik Kujawa, Jakub Lechki, Maria Malinowska, Monika Dryl, Łukasz Wójcik-Zawierucha, Błażej Wójcik, Iwona Wall, Olena Yeremenko oraz Maciej Rychły.

Muzyka: Jean-Claude Acquaviva, Maciej Rychły

Szczególną obecnością w zespole jest Monika Dryl, polska aktorka i wokalistka, związana na co dzień z Teatrem Narodowym w Warszawie, a jednocześnie stale współpracująca z Teatrem Pieśń Kozła. Artystka ma na koncie liczne role teatralne, nagrody Przeglądu Piosenki Aktorskiej oraz doświadczenie filmowe, telewizyjne i dubbingowe, co przekłada się na wyjątkową wszechstronność jej pracy scenicznej.